The Garden of Forking Paths

Friday, May 19, 2006

I HAD A DREAM...

Τί παράξενα όνειρα βλέπει κανένας καμιά φορά... Εψές ενόμισα ότι είδα τον πρόεδρο της Βουλής μας, το Χριστόφια, να δηλώνει ότι ο κόσμος ήταν καλύτερα την εποχή του Ψυχρού πολέμου, γιατί τότε υπήρχε ισορροπία του τρόμου ενώ τωρά υπάρχει μόνο τρόμος. ''Κοιτάτε είπε τί κάμνουν οι Αγγλοαμερικάνοι στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και στη Γιουγκοσλαβία''. Ήταν τόσο ζωντανό το όνειρο τούτο που ενόμισα ότι ήταν πραγματικότητα Αλλά μετά εξύπνησα τσαι δεν είχε πολιτική κουβέντα, ήταν διαφημίσεις. Τσαι λέω στον εαυτό μου: Ρε Pierre μα επέλλανες γιε μου; Εν δυνατόν; Κοτζαμ ηγέτης κόμματος και πρόεδρος βουλής εδώ και 5 (τσαι αλλό 5) χρόνια να χρησιμοποιήσε πολιτική ανάλυση που την ακούεις σε συνάξεις φοιτητων στην Αθήνα στο κυλικείο τη σχολής; Όχι Pierre έχασες τον τέλεια. Έννεν δυνατόν ο πρόεδρος του μεγαλύτερου και αρχαιότερου κόμματος της Κύπρου να κάμνει πολιτική ανάλυση επιπέδου Κανέλλη. Αφού: 1. Κανένας εν θα έθελε να ζει με το φόβο πυρηνικού πολέμου. 2. Αφού ξέρουμε το ότι η ισορροπία του τρόμου εν τσαι σημαίνει ότι κανένας που τους 2 εν έκαμνε τίποτε αλλά μάλλον το αντίθετο: εκάμναν τσαι οι 2 τσαμέ που τους έπαιρνε (USA: Λατινική Αμερική, Βιετνάμ κλπ USSR: Τσεχία, Αφγανιστάν, Τσετσενία κλπ) 3. Στη Γιουγκοσλαβία εν γινέται να μεν άκουσε για τον Μιλόσεβιτς. Άτε τσαι εν το συζητήσαν πολλά στο κόμμα, ο φίλος του που είχε το δικηγορικό γραφείο του Μιλόσεβιτς εν του είπε τίποτε; Μετά εσκέφτηκα ότι για το Αφγανιστάν τσαι το Ιράκ έχει δίκαιο άρα μπορεί να μεν ήταν όνειρο. Αλλά εσκέφτηκα τα άλλα σημεία τσαι αποφάσισα ότι τσαι στα όνειρα χωρά λίγη λογική. Τσαι έτσι εμπόρεσα να ξανατσοιμηθώ ήσυχος: Ο δεύτερος τη τάξει πολιτικός άνδρας της χωρας μου έχει κριτική σκέψη που κόβει σα μαχαίρι. Γι' αυτό ποτέ δεν καταφεύγει σε κλισέ και τσιτάτα. Και αφού ψιθύρησα στον εαυτό μου ομηρικές φρασεις (''Ωραία και σοφά μίλησες γέροντα''), κατάφερα να αποκοιμηθώ, γνωρίζοντας πως οτιδήποτε άλλο έβλεπα που είχε παραπάνω στοιχεία παραλόγου παρά λογικής θα ήταν όνειρο. Όνειρο......

19 Comments:

  • Pierre στην Κύπρο γίνονται αυτά : http://sminth.blogspot.com/2006/05/ we-have-options.html κι εσύ κοιμάσαι;
    ;)

    By Blogger carpediem, at 5/19/2006 07:50:00 PM  

  • Ε Carpediem μου δεν κοιμάμαι! Δεν πήγα εκεί γιατί τον έχω ήδη δει στην Αθήνα και πέρα από την εμπειρία του να ακούς ένα από τα μεγαλύτερα πνεύματα όλων των εποχών (είναι ο μόνος ζωντανός ανάμεσα στις 10 πρώτες πηγές που χρρησιμοποιούνται πιο συχνά για citation, σκέψου οι άλλοι είναι ο Μαρξ, ο Αριστοτέλης, ο Πλάτωνας, η Βίβλος κλπ), δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσιάζει η πολιτική του στάση.

    Anyway, αν θες πήγαινε εδώ (http://www.michaellazarou.com/?p=78#comments), που είχαμε μια καλή συζήτηση για αυτά (έπεται συνέχεια...)

    By Blogger Pierre Menard, at 5/20/2006 10:08:00 AM  

  • Ευχαριστώ Pierre! Ωραία κουβέντα. Κι εγώ είμαι από αυτούς που δεν τον έχουν διαβάσει πολύ, μόνο τον έχω συναντήσει σε κάποια άρθρα, και μου τράβηξε ευχάριστα την προσοχή. Άρα δεν μπορώ να πω πολλά. H πρώτη μου σκέψη στα εκεί comment σου ήταν αυτό που είπε και ο Valentino "I see what you mean and I believe the left is to be blamed for this, not Chomsky himself". Anyway... πρέπει να διαβάσω περισσότερα από τον ίδιο και όχι από άλλους που γράφουν γι αυτόν και γι αυτά που λέει.
    Καλημέρα!

    By Blogger carpediem, at 5/20/2006 11:09:00 AM  

  • Καταλαβαίνω, carpediem μου, το σημείο που λέει ο Βαλεντίνος, αλλά γενικά είμαι λίγο δύσπιστοε σ' αυτό. Όχι ό,τι δεν φταίει (και) η Αριστερά για αυτό, αλλά γενικά πιστεύω ότι το ακροατήριο που βρίσκει ο καθένας είναι αυτό στο οποίο απευθύνεται. Εδώ και χρόνια αυτό είναι, εν πολλοίς, το ακροατήριο του. Φυσικά χωράνε εξαιρέσεις, ο Βαλεντίνος ας πούμε φαίνεται να μην στηρίζεται σε κλισε κλπ, αλλά να έχει διαβάσει.

    By Blogger Pierre Menard, at 5/20/2006 11:50:00 AM  

  • "[...] γενικά πιστεύω ότι το ακροατήριο που βρίσκει ο καθένας είναι αυτό στο οποίο απευθύνεται."

    Ε όι! Σκέφτου τον Brian :P

    (Έσσιει τζιαιρό που λαλώ ότι εν η καλύτερη πολιτική σάτιρα)

    By Blogger impius, at 5/20/2006 01:39:00 PM  

  • Υ.Γ. Ο σκοπός μου κυρίως εν ήταν να υπερασπιστώ τον Chomsky αλλά την έννοια του public intellectual όπως την αντιλαμβάνομαι. Συμφωνώ με τον/την carpediem ότι για να μάθουμε τις ιδέες κάποιου άλλου καλύτερα να τις μάθουμε που τον ίδιο τζιαι όχι που τρίτους οι οποίοι εν διαφέρουν πολλά που θεολόγους στην προσέγγιση του θέματος (παπαρολογία) τζιαι στον προσηλυτισμό.

    By Blogger impius, at 5/20/2006 02:07:00 PM  

  • Σωστά, σκέφτου τον Brian! Μόλις βλέπει το ακροατήριό του απελπίζεται τσαι φεύκει, πάει τσαι βρίσκει τον ερημίτη τσαι κάμνει τον να μιλήσει! (it;s a miracle)
    Νομίζω ότι το ακροατήριο του Noam (σε γενικές γραμμές, δεν σε βάλλω μέσα Βαλεντίνο) αποτελείται από το Judean's People Front, το People's front of Judea etc. :)

    Btw
    ποια είναι η καλύτερη σου στιγμή από τον Brian? Για μένα η φοβερή και απίστευτα έξυπνη στιχομυθία:

    - You are all individuals!
    - We are all individuals
    - I'm not!

    A! Και για ακόμα ανατρεπτικό πολιτικό κομμάτι κωμωδίας, χαλαρά ο διάλογος του βασιλιά με τους χωρικούς στο Holy Grail:

    -King Arthur: ...We are all Britons. And I am your king

    - Woman: I didn't know we had a king. I thought we were an autonomous collective.

    - Dennis: You'rw foolin' yourself! We're living in a dictatorship. A self-perpetuating autocracy in which the working class...

    - Woman: Oh, there you go bringing class into it again.

    By Blogger Pierre Menard, at 5/20/2006 02:13:00 PM  

  • Τσαι εγώ συμφωνώ μαζί σου Βαλεντίνο, εν τσαι εξέγραψα τον Chomsky (για τ' όνομα του Brian δλδ)

    Λοιπόν, do me a favour, επειδή σίγουρα ξέρεις το έργο του καλύτερα από εμένα, αν θες που ννα γράψεις το post σου λάβε υπόψη σου και αυτά (http://en.wikipedia.org/wiki/Criticism_of_Noam_Chomsky) πλην της γλωσσολογίας.
    Θα ήθελα να ξέρω τί νομίζεις για τούτα, όπως σου είπα δεν εδιάβασα ούλλα (ούτε καν πολλά) βιβλία του, αλλά μου φαίνονται αρκετά βάσιμες αντιρρήσεις.
    Φυσικά το ότι προκαλεί την κριτική από τόσο διαφορετικούς χώρους είναι ένα ακόμα δείγμα της πρωτοτυπίας και της μη στεγανοποίησης της σκέψης του.

    By Blogger Pierre Menard, at 5/20/2006 02:18:00 PM  

  • Ακριβώς τούτο υποστήριξα τζιαι εγώ στο blog του Μιχάλη τζιαι εν τούτη την σκηνή που είχα υπόψη όταν σου έγραψα "σκέφτου τον Brian", που μαζεύκουνται ούλλοι έξω που το σπίτι του :Ρ

    Άλλη που μου αρέσκει πολλά εν τούτη.

    Με την πρώτη ευκαιρία θα γράψω για τες κριτικές στην wikipedia όπως μου ζήτησες (τις παραπάνω βρίσκω τις άδικες αλλά για 2-3 θα έπρεπε να πει mea culpa) τζιαι έτσι για bonus θα γράψω τζιαι τις δικές μου ενστάσεις στον Chomsky.

    By Blogger impius, at 5/20/2006 03:17:00 PM  

  • Για να πω τσαι κάτι υπέρ του Τσόμσκυ, εθκιάβαζα τωρά κάτι κριτικές που του εκάμαν για τες γλωσσολογικές του απόψεις, συγκεκριμένα ο Zerzan, ο οποίος κατηγορώντας τον Chomsky ότι βλέπει τη γλώσσα ως βιολογικό μηχανισμό χωρίς να την αντιμετωπίζει ως κομμάτι της κουλτούρας. Πιο πριν μάλιστα χαρακτηρίζει την ακαδημαϊκή του νοοτροπία ως reactionary. Τέτοιες απόψεις είναι νομίζω χαρακτηριστικές ενδείξης της μη κατανόησης των προβλημάτων μιας επιστήμας. Κι όποιος δεν μπορεί να καταλάβει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει μια επιστήμη, δεν μπορεί να καταλάβει και το γιατί εξελίσσεται με τον τον Α τρόπο και όχι τον Β. Ο Chomsky δεν ενδιαφέρεται για τη γλώσσα όπως ενδιαφέρεται η κοινωνιογλωσσολογία, ή η κριτική θεωρία, ή η επικοινωνιακή γραμματική ή ξερωγωτι. Ενώ στην Αγγλία, με τη πλούσια μαρξιστική της παράδοση είναι συνηθισμένες τέτοιες προσεγγίσεις, ο Chomsky αφορμάται από τη διάκριση του Saussure μεταξύ langue και parole. Αν και στη συνέχεια με τις Συντακτικές Δομές ανατρέπει τους δομιστές, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μέσα στην παράδοση του αμερικάνικου δοισμού ανάπτυξε την κριτική του, ο δάσκαλος του ο Harris μάλιστα ήταν από τους πιο επιφανείς δομιστές, ο οποίος μάλιστα εισηγήθηκε την ύπαρξη των transformational rules. Τεσπα, ο Chomsky ασχολείται με τον Λόγο (langue), δλδ προσπαθεί να ορίσει το σύστημα που μας επιτρέπει να μιλάμε, να φτιάχνουμε προτάσεις καταονητές, που μας επιτρέπει να φτιάχνουμε προτάσεις που δεν έχουμε ξανακούσει (έτσι κατέρριψε και τη θεωρία των μπιχεβιοριστών για την γλώσσα). Το τί λέμε στην πράξη στην καθημερινότητα δεν είναι αντικείμενο της τσομσκιανής γλωσσολογίας, ούτε το τί πιθανές συνδηλώσεις μπορούν να έχουν τα λεγόμενα μας, ούτε τί ιδεολογία μπορούν να κρύβουν.

    By Blogger Pierre Menard, at 5/20/2006 03:56:00 PM  

  • Καλά, ο Zerzan εν μεγάλος καραγκιόζης. Εν ιδεολογικοί οι λόγοι που τα βάλει με την γλωσσολογία του Chomsky.

    By Blogger impius, at 5/20/2006 04:13:00 PM  

  • Είπα για τον Zerzan γιατί τούτον εθκιάβαζα τωρά (αν και το καραγκιοζιλίκι του φαίνεται που τες πρώτες 5-10 γραμμές). Γενικά όμως τούτη εν η κριτική που δέχεται ο Chomsky ακόμα τσαι από σοβαρούς (or not) γλωσσολόγους, κυρίως από αγγλικά Πανεπιστήμια. Οι Άγγλοι έχουν την τάση να θεωρούν τη γλώσσα ως επικοινωνιακό γεγονός, ως κοινωνικό αντικείμενο και ως τέτοιο την μελετούν. Αυτή είναι η βάση και των σχετικά πρόσφατων κλάδων των text linguistics και του discourse analysis. Αντίθετα ο Chomsky τείνει να θεωρεί τη γλώσσα ως βιολογικό όργανο (ο Pinker εκλαϊκεύει θαυμάσια της απόψεις του και προχωρά και πιο πέρα στο πραγματικά πολύ καλό και προσιτό The Language Instinct), και συνεπώς τη γλωσσολογία ως θετική επιστήμη. ΄Το θέμα λοιπόν είναι ότι χρησιμοποιούν τον όρο γλωσσολογία (και γλώσσα) για να περιγράψουν 2 διαφορετικά αντικείμενα. Οι text linguists ασχολούνται περισσότερο με την parole (ομιλία) ενώ ο Chomsky με το langue(Λόγο). Φυσικά έχει δεχτεί και αντιρρήσεις ακόμα και μέσα από τα σύνορα, σλσ από γλωσσολόγους οι οποίοι γενικά ακολουθούν τη θεωρία του αλλά πιστεύουν ότι πχ δίνει υπερβολική έμφαση στη Σύνταξη παραγνωρίζοντας τη Σημασιολογία.Όλα αυτά είναι πολύ γενικευτικά εννοείται, αφού κι ο ίδιος ο Chomsky έκανε 3 κύριες τροποποιήσεις στη θεωρία του. Νομίζω ότι σήμερα είναι στο μινιμαλιστιό μοντέλο (ή κάτι τέτοιο). Βέβαια στο υπέρλαμπρο (τρομάρα) του πανεπιστήμιο Αθηνών μας άφησαν ως τη φάση Goverment and Binding αλλά τεσπά, αν περιμένεις εκσυγχρονισμό στο άντρο του συντηρητισμού...

    By Blogger Pierre Menard, at 5/20/2006 04:35:00 PM  

  • ''η γλώσσα ως επικοινωνιακό γεγονός, ως κοινωνικό αντικείμενο ...text linguistics και του discourse analysis''

    Τούτο φαίνεται μου παραπάνω αποδόμηση, continental μαρξισμός-κριτική θεωρία παρά εγγλέζικος(αν και μπορεί να έγινε της μόδας τζιαι στην Αγγλία, είμαι άσχετος που γλωσσολογία).

    Οι εγγλέζοι τζιαι κατ επέκτασην οι αμερικάνοι έχουν μια πιο no bullshit προσέγγιση για την άσκηση κριτικής, τζιαι νομίζω ο Chomsky εν κλασσικό παράδειγμα σε σύγκριση με γάλλους όπως τον Φουκό ή τον Ντεριντά ας πούμε.

    Η γλωσσολογία νομίζω αναγκαστικά εν υβριδική επιστήμη, με τομείς όπως phonetics να εν καθαρά θετικοί ενώ π.χ sociolinguistics εν λιόττερο.
    Εννα είσιε χάζιν να δούμε πόσοι γλωσσολόγοι έχουν υπόψην τους π.χ το Α Mathematical theory of Communication του Shannon.

    Στέλιος

    By Anonymous Anonymous, at 5/20/2006 06:25:00 PM  

  • Πρώτα πρώτα, αν είσαι ο Στέλιος που έκατσε και έδωκε τον δονκιχωτικό αγώνα στο blog της mirandolinas για το σχ. Ανάν, τα συγχαρητήρια μου για την υπομονή σου!!! :)

    Εν έγινε ακριβώς της μόδας, στην Αγγλία πάντα υπερέχουν τα applied linguistics, αλλά η επικοινωνιακή-λειτουργική γραμματική και τα text linguistics γνωρίζουν μεγάλη άνθιση, πρβλ τη γλωσσολογία στο Birmingham. Αλλά και στα τμήματα λογοτεχνίας με τη μεγάλη επιρροή του Bakhtin περνάει η γλώσσα ως τέτοιο. Κι άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι κι ο Ντεριντα έγινε πασίγνωστος λόγω της τεράστιας του επιρροής στην Αμερική με τη σχολή αποδομισμού του Yale. Επίσης και στο Essex έπιασε τους μανία με τον Lacleau και το discourse analysis.

    όσο για το βιβλίο που λες, ας πούμε ότι έννεν χάζι γιατί τσαι εγώ ειδίκευση γλωσσολογίας έχω αλλά πρώτη φορά το ακούω :p

    ΄Την ειδίκευση βέβαια άφηκα την πάω για MA στην Comparative Literature και ελπίζω να υπάρχει δρόμος να κινηθώ σε επιστημονικά πλαίσια και να μεν πνίγώ σε διανοητικούς αυνανισμούς (γάλλων)φιλοσόφων?

    Από την άλλη κάθουμαι και σκέφτουμαι ότι για αυτά που θέλω να μελετήσω εγώ, δλδ, τον τρόπο κατασκευής της ελληνοκυπριακής πολιτισμικής ταυτότητας, δεν είναι ο πλέον ενδεδειγμένος τρόπος;

    Ξέρω το ότι εξέφυα λίγο αλλά είπα αφού έχω visitors που φαίνεται να ξέρουν 1-2 πράματα, ας μάθω και άλλες απόψεις!

    By Blogger Pierre Menard, at 5/20/2006 07:05:00 PM  

  • Σιγά τον αγώνα ρε, θκυο σχόλια έκαμα.

    Ο Shannon χρησιμοποιά την αγγλική γλώσσα σαν case study πληροφορίας που πρέπει να μεταδοθεί από ένα πομπό σε ένα δέκτη. Πρέπει να εν που τους πρώτους (1948) που προσέγγισε τη γλώσσα σαν markov process (δηλαδή αν έχεις ήδη λάβει/αναγνωρίσει π.χ Ν γράμματα μιας λέξης και προσπαθείς να μαντέψεις το επόμενο, χρησιμοποιάς τα ήδη γνωστά στατιστικά της γλώσσας για να πείς ότι το επόμενο γράμμα θα είναι ξέρω γω α με πιθανότητα 50%, β με πιθανότητα 40% κλπ). Η συγκεκριμένη έρευνα εν πολλα σημαντική για αναγνώριση ομιλίας/ συμπίεση δεδομένων αλλά δεν ξέρω την απήχηση της στους γλωσσολόγους:).

    Το τι εστί (αν υπάρχει) επιστημονικό πλαίσιο στις ανθρωπιστικές-κοινωνικές επιστήμες εν μεγάλη συζήτηση. Προσωπικά νομίζω ότι ένα που τα τεράστια λάθη του Μαρξισμού (ή έστω του λενινισμού) ήταν η ψευδαίσθηση του ότι ήταν επιστημονικός τζιαι είσιε λύσεις για ούλλα τα προβλήματα. Το ίδιο τζιαι τα οικονομικά σήμερα: νομίζω ότι γίνονται υπερβολικά θετικιστικά με καταστροφικές συνέπειες. Που την άλλη ο μεταμοντερνισμός παρασιέζει το.

    Πάντως καλή τύχη με την ελληνοκυπριακή ταυτότητα, σε μερικά χρόνια βλέπω σε στο πρωτοσέλιδο της Σημερινής σαν "πιόνι της ανθελληνικής Αγγλοαμερικανικής προπαγάνδας".

    Στέλιος

    By Anonymous Anonymous, at 5/21/2006 01:39:00 AM  

  • Ξέρω ο ότι έκαμες μόνο 2 σχόλια αλλά μέσα σε τσείνη τη πληθώρα άγνοιας, κλισέ απόψεων τσαι φανατισμού ακόμα τσαι 2 σχόλια εξεχωρίζαν όπως το γάλα μες τη μούγια :p

    Η έρευνα του Shannon όπως μου την περιγράφεις έννεν τυχαία που εν έχει απήχηση στους γλωσσολόγους. Οπως μου την περιγράφεις έχει ως βασική μονάδα ανάλυσης το γράμμα (φθόγγο), ενώ όλη η σύγχρονη γλωσσολογία (πλην των phonetics) ασχολήθηκε κατά καιρούς με άλλες, μεγαλύτερες μονάδες (δομιστές: φώνημα και μόρφημα, Τσόμσκυ-Γενετική Μετασχηματιστική: Πρόταση, Text Linguists: Κείμενο.)

    Τσαι τούτη η θεωρία δεν θα μπορούσε να εξηγήσει βασικά προβλήματα της γλωσσολογίας γιατί δεν τα υποψιάζεται αφού αφορούν μονάδες μεγαλύτερες από τον φθόγγο:
    πχ πως το μυαλό αναγνωρίζει αμφίσημες προτάσεις;
    Stud Tires Out (=Λάστιχα με καρφιά στην κυκλοφορία ή Ερωτομάνής ξεθεώνει)

    Ή πως γίνεται να διαβάζουμε προτάσεις με κανονικές λέξεις αλλά χωρίς νόημα: Green ideas sleep furiously

    Ο Τσόμσκυ καταφεύγει στη σύνταξη για να τα εξηγήσει (και τα εξηγεί) ενώ οι text linguists στο περικείμενο (κι αυτοί τα εξηγούν)

    Σόρρυ για τη φλυαρία αλλά βγαίνει πόρωση χρόνων τώρα! Τα παραδείγματα τα πήρα από το The language instinct του Pinker

    Συμφωνώ μαζί σου για τον μαρξισμό, και νομίζω ότι το πρόβλημα οφείλεται καθαρά στον Μαρξ, ήδη από τη δική του τη φιλοσοφία, και όχι στην εφαρμογή της από τον Lenin, οφείλονται τα μεθοδολογιά προβλήματα και οι ασυνέπειες της σκέψης του. Θκιαβάζω τούντες μέρες το The poverty of historicism (Popper, αγγλικό πνέυμα=no bullshit approach) τσαι ασχολείται μαζί του αρκετά. Ο μεταμοντερνισμός παρασιέζει το, έχεις απόλυτο δίκαιο, αλλά ώσπου περιορίζει την κριτική του στις κοινωνικές επιστήμες κάτι λαλεί. Άμαν πάει να αμφισβητήσει τες θετικές επειδή θέλει να ρίξει την κληρονομιά του διαφωτισμού τσαμέ γίνεται σούργελο (σκάνδαλο Sokal)

    Όσο για τη Σημερινή, αν γινεί έτσι πράμα εννα ξέρω ότι είμαι σε καλό δρόμο στο να πω κάτι νούσιμο τσαι όι πελλάρες.... :P

    By Blogger Pierre Menard, at 5/21/2006 10:31:00 AM  

  • By Anonymous Anonymous, at 3/06/2007 11:09:00 AM  

  • I have been looking for sites like this for a long time. Thank you! here

    By Anonymous Anonymous, at 3/17/2007 05:55:00 PM  

  • If you suffer from hair loss, hair implants may be one way to help you.
    [url=http://www.hair-restoration-surgery.com/]transplants hair[/url]

    By Anonymous Anonymous, at 2/07/2010 09:51:00 PM  

Post a Comment

<< Home