ΠΟΛΛΑ ΤΣΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ

Πριν 2 χρόνια και 2 μέρες το 76% των ελληνοκυπρίων είπε όχι (βροντερό, με τσιμεντοποιητικές ιδιότητες ). Οι άλλοι είπαμε ναι (απλά για δηλώσω εξαρχής τι υποστήριζα για να μεν το παίζω ουδέτερος.) Τούντες μέρες, έτσι για να τα θυμηθώ λλίο, αποφάσισα να το κάμω με τον τρόπο που ξέρω καλλύτερα. Να θκιαβάσω βιβλία για τούτο. Αγόρασα δύο (τούτο τσαι τούτο). Απέρριψα το τούτο για τρεις λόγους: 1.Επειδή θυμούμαι τες ανταποκρίσεις του Ιγνατίου στο Mega Ελλάδας τσαι δεν μου φάνηκε ποττέ αρκετά καλός δημοσιογράφος. 2.Επειδή (και σε τούτο διορθώστε με αν κάμνω λάθος, αν και νομίζω ότι θυμουμαι καλά) στο ντοκυμαντέρ του Δρουσιώτη (η Περιρρέουσα ατμόσφαιρα) αναφέρονται φοβερές παρανοήσεις (δεν ξέρω αν είναι που το πάθος του ή από απλή ανικανότητα στην αγγλική, μάλλον το πρώτο θα είναι) που έκαμνε από τες ανταποκρίσεις του στην Αμερική τον καιρό του δημοψιφήσματος, τσαι έππεσε που το μμάτι μου 3. Επειδή που το εφυλλομέτρησα μόλις επρωτοβγήκε έδωκε μου τούντην εντύπωση Τεσπα, αρκετά με το βιβλίο που εν εθκιάβασα. Ετέλειωσα το πρώτο, του Χατζηδημητρίου και μπορώ εύκολα να το συνοψίσω: ''Πριν δύο χρόνια είχαμε μια φοβερή ευκαιρία λόγω σύγκλισης διαφόρων παραγόντων να λύσουμε το Κυπριακό με μια κάλλιστα αποδεκτή λύση αλλά είπαμε Όχι, επειδή δεν είχαμε ηγεσία να αντιληφθεί τη σπανιότητα της θετικής κατάστασης στην οποία βρισκόμασταν. Το αποτέλεσμα του Όχι; 1. Έτα ούλλα τσαμέ 2. Εσιέσαμε μεστην κλάτσα 3. Σάστα τσαι εγύρασιν'' Οφείλω να πω προκαταβολικά ότι συμφωνώ με τα πιο πάνω. Τί με εχάλασε στο βιβλίο; Το ότι επίστευκα τα τούτα τσαι πριν το θκιαβάσω. Καλά, εν μου προκαλείς τσαι εν μου αμφισβητείς τούτα που ήδη πιστεύκω (στο κάτω κάτω εφυλλομέτρησά σε, εν τσαι περίμενα αντίλογο). Που την άλλη όμως, ενώ εν μου χαλάς τσeίνα που πιστεύκω, αν μου προσθέτεις κάτι σε τσείνα πάλε. Τσαι το σιειρόττερο: Λαλείς τα ίδια για 260 σελ. Θέλω τα λεφτά μου πίσω!!! Ο Hannay που την άλλη, αν τσαι είμαι μόνο στη σελ. 49 (δαμέ μου αρκέυκει το κυρίως κομμάτι τσαι τελείωνουν τα εισαγωγικά) είναι ακριβώς όπως τον επερίμενα: Εγγλέζος. Τσαι εγώ πρέπει να είμαι που τους λλίους Κύπραίους (εν τσαι ξέρω άλλους τουλάχιστον προσωπικά) που λατρεύκουν την αγγλική νοοτροπία τουλάχιστον όπως φκαίνει που τα στερεότυπα (που το Σεπτέμβρη θα τους μάθω καλλίτερα, ως τότε χρέιάζομαι ένα σχήμα για να πορεύομαι, τσαι αφού χρησιμοποιώ τα θετικά στερεότυπα, ποιον πειράζω;). Εγγλέζος: νηφάλιος, φλεγματικός, υπόγειο χιούμορ, άνεση λόγου, ακρίβεια λόγου, ουδέτερος. Κόφκει σα μαχαίρι ο λόγος του γιατί εν καταφεύκει σε γενικότητες και αοριστολγίες (τους στυλ φταίν τσαι οι 2). Λαλεί σου ότι φταιν τσαι οι 2, αλλά λαλεί σου: στο θέμα Χ εν τούτοι που εδείξαν διάθεση για συμβιβασμό, στο Ψ εν οι άλλοι (κάτι που μου έκαμε εντύπωση: όταν αναφέρει έστω και συνοπτικά το θέμα της ασφάλειας, λαλεί ότι εν οι ΤΚ που επροβάλαν τες περισσότερες απαιτήσεις γιατί αισθανούνταν μεγαλύτερη ανασφάλεια) Τεσπα, θα δώσω πλήρη ανάλυση ελπίζω σε 1-2 μέρες που θα το τελειώσω. Για την ώρα: 1. Ακούω το soundtrack του Life Aquatic τσαι συγκεκριμένα τα: Life on Mars, Starman, Rebel Rebel & Rock N' Roll Suicide του David Bowie, σε εκτέλεση στα πορτογαλικά μόνο με κιθάρα (ακουστική/κλασική εννα σας γελάσω) από τον Seu Jorge. 2. Κατεβάζω το Birth of the Cool του Miles Davis 3. Θα βάλω να δω stand-up comedy από τον Jamie Fox 4. Σε 2 ώρες θα πάω να φάω μεξικάνικα (fajitas chicken and beef, πρέπει να πείσω κάποιον να πάρει τσαι shrimp για να τες δοκιμάσω τσαι τσείνες) μετά από 2 χρόνια, με μια παρέα 10 ατόμων εκ των οποίων οι 3 μου είναι άγνωστοι. 5. Αποφάσισα τσαι ποια εν η ιδανική γυναίκα για μένα εμφανισιακά : τούτη Συνολικά: Θκιαβάζω βιβλία που μαρέσκουν, ακούω πράματα που μαρέσκουν, βλεπω πράματα που μαρέσκουν, τρώω πράματα που μαρέσκουν, γνωρίζω νέους ανθρώπους, βλέπω τσαι ωραία πρόσωπα. Α! Τσαι ο ήλιος έρκεψε να δύει, τσαι εγλύκανε το χρώμα του τσαι εν καρτζεί μου. Sometimes there's so much beauty in the world I feel like I can't take it, like my heart's going to cave in.